به گزارش بورس فوری، تتر (USDT) یکی از پرکاربردترین استیبل کوینهای بازار کریپتوست و افراد زیادی از آن برای معامله، انتقال یا حفظ ارزش سرمایه در برابر تورم استفاده میکنند. قیمت تتر تقریباً یک دلار آمریکاست، اما ثبات قیمت به این معنی نیست که نگهداریاش بدون ریسک است. نوع کیف پول، نحوه محافظت از کلید خصوصی، شبکهای که تتر روی آن منتقل میشود و حتی سیاستهای شرکت صادرکننده میتوانند روی امنیت USDT اثر بگذارند. بنابراین برای پاسخ به این سوال که نگهداری تتر در کیف پول چقدر امن است، باید ریسکهای کیف پول را از ریسکهای خود USDT جدا بررسی کنیم.
نگهداری تتر در کیف پول چقدر امن است؟
تتر را میتوان در کیف پولهای مختلف و روی شبکههایی مثل اتریوم، ترون، سولانا و TON نگهداری کرد. با این حال، امنیت دارایی بیشتر از اینکه صرفاً به «کیف پول» بستگی داشته باشد، به نوع نگهداری و رفتار کاربر وابسته است.
کیف پولها به دو دسته اصلی تقسیم میشوند: حضانتی (امانی) و غیرحضانتی (غیرامانی). در کیف پول حضانتی، مثل حساب کاربر در یک صرافی، پلتفرم مسئول نگهداری و زیرساخت دسترسی به دارایی است. این روش برای خرید تتر، فروش آن و دسترسی سریع به بازار راحتتر است، اما کاربر به امنیت و سیاستهای پلتفرم وابسته خواهد بود.
در کیف پول غیرحضانتی، کنترل کلید خصوصی و عبارت بازیابی مستقیماً در اختیار کاربر است. بنابراین کنترل بیشتری روی دارایی دارد، اما مسئولیت امنیت آن نیز کاملاً بر عهده خودش است. افشای عبارت بازیابی میتواند به از دست رفتن دارایی منجر شود و معمولاً امکان بازگرداندن تراکنش وجود ندارد.
کیف پول سختافزاری با نگهداری کلیدها در محیط آفلاین، ریسک حملات آنلاین را کاهش میدهد؛ با این حال امنیت مطلق ایجاد نمیکند. افشای عبارت بازیابی، مهندسی اجتماعی و خطای انسانی همچنان از مهمترین ریسکها هستند.
مهمترین ریسکهای نگهداری تتر چیست؟
یکی از مهمترین نکات این است که ریسک نگهداری USDT فقط به امنیت کیف پول محدود نمیشود. تتر برخلاف بیت کوین یک دارایی کاملاً غیرمتمرکز نیست. این استیبل کوین توسط شرکت Tether Limited صادر شده و این شرکت مدیریت عرضه و برخی قابلیتهای قراردادهای توکن را در اختیار دارد. مهمترین ریسکها را میتوان در چند دسته بررسی کرد:
۱. ریسک کلید خصوصی و عبارت بازیابی
در کیف پول غیرحضانتی، هر کسی که به Seed Phrase یا Private Key دسترسی پیدا کند میتواند کنترل دارایی را در اختیار بگیرد. نگهداری عبارت بازیابی در ایمیل، فضای ابری، گالری موبایل یا ارسال آن در پیامرسان میتواند ریسک سرقت را افزایش دهد. توصیه عمومی برای کیف پولهای شخصی این است که عبارت بازیابی بهصورت آنلاین ذخیره یا با افراد دیگر به اشتراک گذاشته نشود.
۲. ریسک ارسال روی شبکه اشتباه
USDT فقط روی یک بلاک چین وجود ندارد. برای مثال، تتر روی ترون به شکل TRC-20 و روی اتریوم به شکل ERC-20 در دسترس است. هنگام برداشت یا انتقال باید شبکه فرستنده و گیرنده با یکدیگر سازگار باشند. انتخاب اشتباه شبکه یا آدرس میتواند بازیابی دارایی را بسیار دشوار یا در بعضی شرایط غیرممکن کند. فهرست شبکههای مورد پشتیبانی نیز ثابت نیست؛ تتر در سالهای اخیر پشتیبانی از برخی پروتکلهای قدیمی از جمله Omni، Algorand و EOS را متوقف کرده است.
۳. ریسک فریز شدن دارایی
اسناد رسمی تتر تصریح میکنند که این شرکت در برخی شرایط، از جمله درخواست نهادهای قانونی یا موارد مرتبط با تقلب و فعالیتهای مجرمانه، میتواند برای مسدود کردن توکنهای موجود در کیف پولهای خارجی اقدام کند. یعنی حتی داشتن USDT در یک کیف پول غیرحضانتی لزوماً قابلیتهای کنترلی صادرکننده آن را از بین نمیبرد.
این موضوع برای کاربران ایرانی اهمیت زیادی دارد. طبق اطلاعات رسمی Tether، افراد مقیم ایران اجازه استفاده مستقیم از پلتفرم Tether.to را ندارند. البته این محدودیت به معنی مسدود بودن خودکار هر کیف پول ایرانی یا غیرقابلاستفاده بودن USDT نیست؛ اما نشان میدهد ریسکهای تحریمی و Compliance را هنگام نگهداری این استیبل کوین نمیتوان نادیده گرفت.
۴. ریسک ناشر و پشتوانه تتر
هدف USDT این است که قیمت تتر را نزدیک یک دلار آمریکا حفظ کند، اما این سازوکار همه ریسکهای ممکن را از بین نمیبرد. تتر اعلام میکند توکنهای در گردش آن با ذخایری شامل پول نقد، معادلهای نقد و سایر داراییها پشتیبانی میشوند و اطلاعات مربوط به ذخایر و توکنهای در گردش را منتشر میکند. با این حال، کاربر همچنان در معرض ریسک ناشر، وضعیت ذخایر، مقررات و احتمال فاصله گرفتن موقت قیمت تتر از یک دلار قرار دارد.
۵. ریسک بدافزار و فیشینگ
بسیاری از سرقتهای رمزارزی الزاماً با هک بلاک چین اتفاق نمیافتند. سایتهای جعلی کیف پول، اپلیکیشنهای تقلبی، لینکهای فیشینگ، بدافزارهای Clipboard و قراردادهای مخرب میتوانند کاربر را وادار کنند اطلاعات حساس خود را افشا یا یک تراکنش نامناسب را تأیید کند.
برای نگهداری امنتر تتر چه کار کنیم؟
انتخاب روش نگهداری تتر باید براساس مبلغ، مدت نگهداری و تجربه کاربر انجام شود. کسی که بعد از خرید تتر میخواهد ترید کند، نیاز متفاوتی نسبت به فردی دارد که قصد دارد مبلغ قابلتوجهی را برای چند ماه نگهداری کند.
برای سرمایهای که مرتب برای معامله استفاده میشود، نگهداری تتر در حساب کاربری صرافیهایی مثل نوبیتکس میتواند دسترسی به بازار را سادهتر کند. در مقابل، برای نگهداری بلندمدت، ممکن است استفاده از کیف پول گزینه مناسبتری باشد. استفاده از کیف پول سختافزاری یکی از گزینههای رایج برای این شرایط است، البته به شرط آنکه عبارت بازیابی بهدرستی حفظ شود.
کاربر همچنین باید قبل از انتقال، شبکه را چند بار بررسی کند. عبارت «USDT» بهتنهایی برای انتقال کافی نیست؛ باید مشخص باشد تتر روی کدام شبکه ارسال میشود و تتر واقعی هست یا نه. آدرس مقصد، شبکه انتخابشده و پشتیبانی کیف پول گیرنده باید با یکدیگر تطابق داشته باشند. برای انتقال مبالغ بالا هم میتوان اول مقدار کوچکی را بهعنوان تراکنش آزمایشی ارسال کرد و بعد از دریافت آن، بقیه دارایی را انتقال داد.
فعال کردن رمز عبور قوی، قفل بیومتریک و بقیه قابلیتهای امنیتی هم میتواند در برابر دسترسی غیرمجاز به دستگاه مؤثر باشد. در کیف پولها و پلتفرمهایی که احراز هویت دومرحلهای ارائه میکنند، فعالکردن 2FA میتواند یک لایه امنیتی دیگر ایجاد کند.
عبارت بازیابی مهمترین بخش یک کیف پول غیرامانی است. این عبارت نباید برای پشتیبانی کیف پول، صرافی، دوست یا فردی که خود را کارشناس معرفی میکند ارسال شود. سرویس معتبر هم برای «رفع مشکل حساب» به Seed Phrase کاربر احتیاج ندارد. نگهداری آفلاین نسخه پشتیبان و محافظت از آن در برابر سرقت، آتشسوزی یا از بین رفتن فیزیکی اهمیت زیادی دارد.
در نهایت، تقسیم دارایی هم میتواند بخشی از مدیریت ریسک باشد. نگهداری همه تتر در یک آدرس، یک دستگاه یا یک پلتفرم باعث تمرکز ریسک میشود. البته تقسیم دارایی بین چند کیف پول زمانی مفید است که کاربر بتواند عبارتهای بازیابی و روشهای دسترسی مختلف را بدون افزایش احتمال خطای انسانی مدیریت کند.
نگهداری تتر در کیف پول میتواند روش خوبی برای مدیریت USDT باشد، اما هیچ نوع کیف پولی ریسک را از بین نمیبرد. در کیف پول غیرامانی، امنیت داراییها بیشتر از هر چیز به محافظت از کلید خصوصی و عبارت بازیابی بستگی دارد؛ در حالی که کیف پولهای امانی وابستگی بیشتری به ارائهدهنده خدمات دارند. علاوه بر این، خود تتر هم ریسکهای مستقلی مثل احتمال فریز شدن، ریسک ناشر، تغییر مقررات و احتمال دیپگ شدن دارد.